A Friend in Need Is a Friend Indeed - amplify

A Friend in Need Is a Friend Indeed

The proverb "A friend in need is a friend indeed" teaches us that a true friend is one who stands by us during our darkest days, sorrows, and difficulties. It reminds us that real friendship is tested not in times of joy and luxury, but during times of crisis and hardship.

In this world, it is very easy to find friends when we are rich, healthy, and successful. Such companions are often called "fair-weather friends." They share our laughter, enjoy our parties, and praise us as long as we have money and comfort. However, the moment misfortune strikes, these false friends disappear like shadows in the dark, leaving us completely alone.

In contrast, a genuine friend never abandons us in trouble. Even when the whole world turns against us, a faithful companion offers comfort, moral courage, and practical help without expecting anything in return. History and literature are full of noble examples of friendship, such as the bond between Lord Krishna and poor Sudama, which was based on pure affection rather than wealth or status. In student life, true friends help each other understand tough lessons, guide one another away from bad habits, and give emotional support during failures.

Therefore, we should not judge friends by sweet words or fine clothes. We must value loyal friends who support us in our need, and we must strive to be equally faithful to them in return.

শব্দাৰ্থ (Word Meanings)

ইংৰাজী শব্দ (English Word)	অসমীয়া অৰ্থ (Assamese Meaning)
Indeed	প্ৰকৃততে / সঁচাকৈয়ে
Crisis	সংকট / চৰম বিপদ
Fair-weather friends	সুখৰ সময়ৰ বন্ধু / সুদিনৰ সংগী
Praise	প্ৰশংসা কৰা
Misfortune	দুৰ্ভাগ্য / বিপদ
Abandons	এৰি গুচি যোৱা / পৰিত্যাগ কৰা
Genuine	প্ৰকৃত / খাঁটি
Faithful	বিশ্বাসী / নিষ্ঠাবান
Status	সামাজিক মৰ্যাদা / স্থান
Strive	চেষ্টা কৰা / যত্ন কৰা

অসমীয়া অনুবাদ (Assamese Translation)

বিপদৰ বন্ধুইহে প্ৰকৃত বন্ধু (A Friend in Need Is a Friend Indeed)

"বিপদৰ বন্ধুইহে প্ৰকৃত বন্ধু"—এই ফকৰা-যোজনাটিয়ে আমাক শিকায় যে যিজন ব্যক্তি আমাৰ দুখ-কষ্ট, দুৰ্যোগ আৰু সংকটৰ সময়ত আমাৰ কাষত থিয় দিয়ে, তেৱেঁই প্ৰকৃত বন্ধু। ই আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে প্ৰকৃত বন্ধুত্ব সুখ আৰু বিলাসিতাৰ সময়ত নহয়, বৰঞ্চ বিপদ আৰু দুৰ্দশাৰ সময়তহে পৰীক্ষা হয়।

পৃথিৱীত যেতিয়া আমাৰ হাতত ধন-সম্পত্তি থাকে, স্বাস্থ্য ভাল থাকে আৰু আমি সফল হৈ থাকোঁ, তেতিয়া বন্ধু বিচাৰি পোৱাটো বৰ সহজ। এনে সংগীসকলক প্ৰায়ে "সুখৰ সময়ৰ বন্ধু" (fair-weather friends) বুলি কোৱা হয়। যেতিয়ালৈকে আমাৰ হাতত টকা-পইচা আৰু আৰাম থাকে, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে আমাৰ লগত হাঁহি-ধেমালি কৰে, আমাৰ ভোজত ভাগ লয় আৰু আমাৰ প্ৰশংসা কৰে। কিন্তু যেতিয়াই বিপদ আহে, এই ভুৱা বন্ধুসকলে আন্ধাৰত ছাঁ নোহোৱা হোৱাৰ দৰে আমাক অকলে এৰি আঁতৰি যায়।

আনহাতে, এজন প্ৰকৃত বন্ধুৱে বিপদৰ সময়ত কেতিয়াও আমাক এৰি নাযায়। যেতিয়া গোটেই পৃথিৱীখনেই আমাৰ বিৰুদ্ধে যায়, তেতিয়াও এজন বিশ্বাসী সংগীয়ে কোনো প্ৰতিদান নিবিচৰাকৈয়ে আমাক সান্ত্বনা, মানসিক সাহস আৰু প্ৰকৃত সহায় আগবঢ়ায়। ইতিহাস আৰু সাহিত্যত এনে বন্ধুত্বৰ বহু মহৎ উদাহৰণ আছে, যেনে শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু দৰিদ্ৰ সুদামাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক, যি ধন বা মৰ্যাদাৰ ওপৰত নহয়, কেৱল নিস্বাৰ্থ মৰমৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত আছিল। ছাত্ৰ জীৱনতো প্ৰকৃত বন্ধুসকলে টান পাঠ বুজাত ইজনে সিজনক সহায় কৰে, বেয়া সংগ বা অভ্যাসৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে আৰু বিফলতাৰ সময়ত মানসিক সকাহ দিয়ে।

সেয়েহে, কেৱল মিঠা কথা বা বাহ্যিক ৰূপ চাই আমি বন্ধুক বিচাৰ কৰিব নালাগে। বিপদৰ সময়ত কাষত থকা বিশ্বাসী বন্ধুক সদায় মূল্যায়ন কৰা উচিত, আৰু নিজেও তেওঁলোকৰ প্ৰতি সদায় সমান বিশ্বাসী হৈ থাকিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত।