অধ্যায়টিত উল্লিখিত প্ৰতিটো বছৰ, তারিখ, সময়ছোৱা আৰু ইয়াৰ লগত জৰিত ঘটনাসমূহ ক্ৰমানুসাৰে তলৰ তালিকাত প্ৰস্তুত কৰা হ’ল:
বছৰ: ঘটনা
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দ: সিন্ধু উপত্যকাত এক উন্নত নাগৰিক সভ্যতাৰ বিকাশ হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০: সিন্ধু সভ্যতাৰ পতন ঘটে আৰু বৈদিক যুগৰ সূচনা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ - খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০: ঋকবেদৰ ৰচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই সময়ছোৱাক ঋকবৈদিক যুগ বা আদি বৈদিক যুগ বুলি কোৱা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০ - খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬০০: এই সময়ছোৱাক পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগ বুলি কোৱা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকা: সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য সংস্কৃতিৰ বিস্তাৰ ঘটিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা - খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকা: গান্ধাৰ শিল্পকলা জীৱন্ত হৈ আছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা: চিত্ৰ অংকনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় 'ষড়াংগ' বা ছয়বিধ নিয়মৰ চৰ্চা হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ - খ্ৰীষ্টীয় ২০০: ভৰত মুনিৰ 'নাট্যশাস্ত্ৰ' ৰচিত হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকা: অমৰাৱতী শিল্পকলা প্ৰায় ছশ বছৰৰ বাবে প্ৰচলিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকা: মহৰ্ষি পতঞ্জলিয়ে 'যোগসূত্ৰ' নামৰ গ্ৰন্থ সংকলন কৰি যোগবিদ্যাক এক সু-সংহত ৰূপ দিয়ে।
খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকা (মাজভাগ): বৰ্মন বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়।
খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকা: গুপ্ত যুগৰ প্ৰভাৱত তেজপুৰৰ দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ তোৰণ নিৰ্মিত হৈছিল।
খ্ৰীষ্টীয় দশম শতিকা: তালপাত, সাঁচিপাত আদি কাপোৰত ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ চিত্ৰ অংকনৰ প্ৰথা আৰম্ভ হয়।
খ্ৰীষ্টীয় দশম শতিকা - চতুৰ্দশ শতিকা: অসমৰ লিখিত সাহিত্য 'চৰ্যাপদ' নামৰ সহজযান পন্থীয় গীতসমূহ ৰচিত হয়।
খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথমভাগ (ত্রয়োদশ শতিকা): অসমত ইছলাম ধৰ্মৰ আগমন ঘটে।
খ্ৰীষ্টীয় ত্রয়োদশ শতিকা: আহোমসকলে অসমত শাসন কৰিবলৈ লয়।
চতুৰ্দশ শতিকা: হেম সৰস্বতী, ৰুদ্ৰ কন্দলি, হৰিবৰ বিপ্ৰ, কবিৰত্ন সৰস্বতী আৰু মাধৱ কন্দলিয়ে পদ্যছন্দত অসমীয়া সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল।
পঞ্চদশ শতিকা: শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ নেতৃত্বত নৱবৈষ্ণৱ আন্দোলন আৰম্ভ হয়।
ষোড়শ শতিকা: গোবিন্দ মিশ্ৰৰ জন্ম হয় আৰু অসমীয়া ভাষাতো বুৰঞ্জী লিখিবলৈ লোৱা হয়।
সপ্তদশ শতিকা: অসমত সচিত্র পুথি আৰু পুথি-চিত্র শিল্পৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ হয়।
১৮৩০: মেঘালয়ৰ খাছী, গাৰো, জয়ন্তীয়া আদি লোকসকলে ক্ৰমে খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্মত দীক্ষিত হ’বলৈ ধৰে।
১৮৪৬: আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰীসকলে অসমৰ প্ৰথম বাৰ্তালোচনী 'অৰুণোদই' প্ৰকাশ কৰে।
১৯৭৩: মিজোসকলে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত 'চপচৰ কূট' উৎসৱ পুনৰ উদ্যাপন কৰিবলৈ লয়।
২০০১: লোকপিয়ল অনুযায়ী ভাৰতত ১০১৩টা প্ৰচলিত মাতৃভাষা চিনাক্ত কৰা হয়।
২০১৫: ৰাষ্ট্ৰসংঘই ২১ জুন তাৰিখটো 'আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস' হিচাপে ঘোষণা কৰে।
২০১৫ (২১ জুন): নতুন দিল্লীত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস অনুষ্ঠিত হয়।
বছৰ: ঘটনা
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দ: সিন্ধু উপত্যকাত এক উন্নত নাগৰিক সভ্যতাৰ বিকাশ হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০: সিন্ধু সভ্যতাৰ পতন ঘটে আৰু বৈদিক যুগৰ সূচনা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ - খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০: ঋকবেদৰ ৰচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই সময়ছোৱাক ঋকবৈদিক যুগ বা আদি বৈদিক যুগ বুলি কোৱা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০ - খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬০০: এই সময়ছোৱাক পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগ বুলি কোৱা হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকা: সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত আৰ্য সংস্কৃতিৰ বিস্তাৰ ঘটিছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা - খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকা: গান্ধাৰ শিল্পকলা জীৱন্ত হৈ আছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা: চিত্ৰ অংকনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় 'ষড়াংগ' বা ছয়বিধ নিয়মৰ চৰ্চা হৈছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ - খ্ৰীষ্টীয় ২০০: ভৰত মুনিৰ 'নাট্যশাস্ত্ৰ' ৰচিত হয়।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকা: অমৰাৱতী শিল্পকলা প্ৰায় ছশ বছৰৰ বাবে প্ৰচলিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকা: মহৰ্ষি পতঞ্জলিয়ে 'যোগসূত্ৰ' নামৰ গ্ৰন্থ সংকলন কৰি যোগবিদ্যাক এক সু-সংহত ৰূপ দিয়ে।
খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকা (মাজভাগ): বৰ্মন বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়।
খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকা: গুপ্ত যুগৰ প্ৰভাৱত তেজপুৰৰ দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ তোৰণ নিৰ্মিত হৈছিল।
খ্ৰীষ্টীয় দশম শতিকা: তালপাত, সাঁচিপাত আদি কাপোৰত ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ চিত্ৰ অংকনৰ প্ৰথা আৰম্ভ হয়।
খ্ৰীষ্টীয় দশম শতিকা - চতুৰ্দশ শতিকা: অসমৰ লিখিত সাহিত্য 'চৰ্যাপদ' নামৰ সহজযান পন্থীয় গীতসমূহ ৰচিত হয়।
খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথমভাগ (ত্রয়োদশ শতিকা): অসমত ইছলাম ধৰ্মৰ আগমন ঘটে।
খ্ৰীষ্টীয় ত্রয়োদশ শতিকা: আহোমসকলে অসমত শাসন কৰিবলৈ লয়।
চতুৰ্দশ শতিকা: হেম সৰস্বতী, ৰুদ্ৰ কন্দলি, হৰিবৰ বিপ্ৰ, কবিৰত্ন সৰস্বতী আৰু মাধৱ কন্দলিয়ে পদ্যছন্দত অসমীয়া সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল।
পঞ্চদশ শতিকা: শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ নেতৃত্বত নৱবৈষ্ণৱ আন্দোলন আৰম্ভ হয়।
ষোড়শ শতিকা: গোবিন্দ মিশ্ৰৰ জন্ম হয় আৰু অসমীয়া ভাষাতো বুৰঞ্জী লিখিবলৈ লোৱা হয়।
সপ্তদশ শতিকা: অসমত সচিত্র পুথি আৰু পুথি-চিত্র শিল্পৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ হয়।
১৮৩০: মেঘালয়ৰ খাছী, গাৰো, জয়ন্তীয়া আদি লোকসকলে ক্ৰমে খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্মত দীক্ষিত হ’বলৈ ধৰে।
১৮৪৬: আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰীসকলে অসমৰ প্ৰথম বাৰ্তালোচনী 'অৰুণোদই' প্ৰকাশ কৰে।
১৯৭৩: মিজোসকলে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত 'চপচৰ কূট' উৎসৱ পুনৰ উদ্যাপন কৰিবলৈ লয়।
২০০১: লোকপিয়ল অনুযায়ী ভাৰতত ১০১৩টা প্ৰচলিত মাতৃভাষা চিনাক্ত কৰা হয়।
২০১৫: ৰাষ্ট্ৰসংঘই ২১ জুন তাৰিখটো 'আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস' হিচাপে ঘোষণা কৰে।
২০১৫ (২১ জুন): নতুন দিল্লীত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস অনুষ্ঠিত হয়।
No comments:
Post a Comment